Το Περού διαθέτει μια ισχυρή βιομηχανία αλιείας παράκτιων και βαθέων υδάτων. Τα αλιευτικά σκάφη συχνά λειτουργούν σε περιβάλλοντα με υψηλή υγρασία, έντονο ψεκασμό αλατιού και χαμηλή ορατότητα. Οι βλάβες των μηχανών, οι προσωρινές διακοπές ρεύματος στα φώτα του καταστρώματος και η πυκνή ομίχλη δεν είναι ασυνήθιστες. Στο σκοτάδι, τα στενά περάσματα και οι απότομες σκάλες γίνονται επικίνδυνα. Πολλοί ψαράδες περιγράφουν την κατάσταση ωμά: “Είτε γνωρίζεις τη διαδρομή απ' έξω, είτε μόλις σκοτεινιάσει, χάθηκες.”
Σε αυτό το σενάριο, περισσότερα σκάφη υιοθετούν συνδυασμένες λύσεις φωτεινής σήμανσης—ένα μείγμα στενών ταινιών που φωσφορίζουν στο σκοτάδι και μικρών αυτοκόλλητων συμβόλων IMO. Βασισμένο σε ρολά φωσφορίζοντος υλικού 0,62 m × 45,7 m, το υλικό μπορεί να κοπεί σε λωρίδες ή μικρές πλάκες ανάλογα με τις ανάγκες. Ταινίες φωσφορίζουσας ταινίας πλάτους 5 cm μπορούν να τοποθετηθούν συνεχώς κατά μήκος των άκρων των σκαλοπατιών που οδηγούν στο κατάστρωμα και και στις δύο πλευρές των κύριων εσωτερικών διαδρόμων, σχηματίζοντας σαφείς “γραμμές φωτός”. Τυπικά σύμβολα IMO κομμένα από το ρολό τοποθετούνται δίπλα σε πόρτες, πυροσβεστήρες, σημεία συγκέντρωσης και σωστικό εξοπλισμό.
Αυτό το φιλμ που φωσφορίζει στο σκοτάδι χρησιμοποιεί ένα περίπου 240 μm PVC φωσφορίζον στρώμα με ευαίσθητη στην πίεση ακρυλική κόλλα και χαρτί απελευθέρωσης διπλής επίστρωσης PE 145 gsm, συνδυάζοντας την ευελιξία με την αντοχή στις καιρικές συνθήκες. Συγκολλάται καλά σε επικαλυμμένα χωρίσματα, μεταλλικά κιγκλιδώματα και πλαστικές επιφάνειες εξοπλισμού. Τα κοινά χρώματα περιλαμβάνουν πράσινο, μπλε, μπλε-πράσινο, λευκό, πορτοκαλί, κίτρινο και ροζ, καθιστώντας εύκολη την χρωματική κωδικοποίηση διαφορετικών λειτουργικών περιοχών.
Κατά τη διάρκεια της καθημερινής λειτουργίας, το φωτοφωταυγές στρώμα απορροφά συνεχώς το φυσικό και εσωτερικό φως. Τυπικά 10–30 λεπτά έκθεσης είναι αρκετά για να αποθηκεύσουν ενέργεια, ώστε να μπορεί να φωσφορίζει για ώρες στο απόλυτο σκοτάδι. Για τους ιδιοκτήτες περουβιανών σκαφών, αυτός είναι ένας τρόπος για να βελτιώσουν σημαντικά την ορατότητα διαφυγής τη νύχτα χωρίς σημαντικές δομικές αλλαγές. Αντί να ξαναχτίσουν χωρίσματα και σκάλες, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις κλήσεις στο λιμάνι ή τον εκτός εποχής χρόνο διακοπής λειτουργίας για να κάνουν το πλήρωμα να εφαρμόσει φωτεινή σήμανση κατά μήκος των προγραμματισμένων διαδρομών—μετατρέποντας το “ψάξιμο στο σκοτάδι” σε “ακολουθώντας τα φωσφορίζοντα βέλη.”